Pages Menu
TwitterFacebook
Categories Menu

Posted by on Sty 31, 2014 in Moja Toskania | 6 comments

Deszczowo, brr…

Deszczowo, brr…

W Toskanii deszczowo, we Wloszech deszczowo, a na polnocy nawet snieznie. Od pieciu dni siedze w domu, bo Julcia poczestowala sie wirusem w przedszkolu. Czekam w kolejce az przejdzie na mnie i moj pobyt w domu przedluzy sie na jeszcze dluzej. Oby nie, bo powoli brakuje mi „powietrza”. Ale za oknem pada, wiec duzej radosci w chodzeniu po wodzie nie ma (no chyba, ze chodzi o Julcie. Ona uwielbia skakac po kaluzach).

Deszczowe chmury zbierajace sie nad blokiem, za chwile znowu bedzie padac

Deszczowe chmury zbierajace sie nad blokiem, za chwile znowu bedzie padac

W zwiazku z siedzeniem w zamknieciu oddalam sie zabawom, a nastepnie pieczeniu i gotowaniu, a w nocy pisaniu. Potrawy nadal fotografuje na tarasie, z czego ma widowisko moja sasiadka, ktora mieszka w bloku na przeciwko. Ukrywa sie za firanka i udaje, ze jej nie widac. Obserwuje co robie i co wynosze na taras. Potem mi glupio, bo musze sie sfotografowac z potrawa. Ciekawa jestem co ona o tym mysli. Pewnie jak ja spotkam, to wypyta sie o to, co ja takiego robie na tarasie niemalze kazdego dnia.

Swoja droga lepiej sasiadka z drugiego pietra niz pan, ktory mieszkal na parterze (odszedl rok lub dawa lata temu). Otoz ten pan, moi mili, stawal w oknie….GOLY, golusienki!! Nie moglam uwierzyc na wlasne oczy. Dopiero potem dowiedzialam sie od sasiadek, ze to byylo takiego jego abitue (nie wiem czy dobrze napisalam po francusku), tj. przyzwyczajenie, moze lekka mania. A moze on wiedzial, ze o tym wiedzialy wszystkie panie z okolicznych okien i dlatego taki show wprowadzal dla nich. Tak czy siak dla mnie to byl lekki szkok, zeby osiemdziesiecio a moze dziewiecdziesiecio – letni mezczyzna w stroju Adama stal sobie w oknie. Nawet nie za zaslona. A po prostu w oknie.

Tym pikantym postem podgrzewam deszczowa aure, jaka widze od chyba trzech dni…

6 komentarzy

  1. Sledze Pani bloga i naprawdę czytanie go sprawia mi frajde. Sama prowadze bloga o podróżach od ponad dwoch lat, a Włochy po prostu uwielbiam. Toskania na zawsze zostanie w moim sercu… Jeszcze sie nie wpisywalam, ale dzisiaj musze to uczynic, poniewzż mowiąc potocznie pekłam ze śmiechu. Jakos oczami wyobraźni wszystko to widze:)Serdecznie pozdrawiam.

    • Pani Beato i oto wlasnie chodzi, zeby czytajac wyobrazac sobie sytuacje z toskanskiego zycia. Cieszy mnie, ze jest tu pani ze mna na blogu. Zapraszam na wiecej, czesciej i goraco pozdrawiam z Pistoi 😀

  2. Tez sie zdrowo posmialam z Twojego wpisu Olu. Dzieki!

    • Smiech to zdrowie! Pozdrawiam!

  3. Jesteś bardzo kreatywna ale takie wyskakiwanie na taras wcale nie jest zdrowe. Najwazniejsze, że praca wre! Zdrowo sie trzymaj a Julcia niech szybko zdrowieje 🙂 W nas sniegu i mrozu w nadmiarze.
    Ale faktycznie to musi wygladac niesamowicie, a jesli ta kobieta nie widzi dokładnie,towyobraznia pracuje!

    • 😉

Post a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *