Pieve di Santa Giulia w Caprona
Koło Caprony (gmina Vicopisano, prowincja Pizy) przejeżdżamy często, czasem skręcamy do Calci. Tym razem jadąc w stronę Pizy, po lewej stronie zauważyliśmy kościółek. Znaleźliśmy się na wąskiej drodze (oczywiście dwukierunkowej) i powoli dotarliśmy na miejsce. Z wąskiej alei z drzewami oliwnymi trafiliśmy na parking na trawie.
.
.
Kilka kroków i dotarliśmy do kościółka.
.
.
Pieve di Santa Giulia to budowla w stylu romańskim. Choć pierwsze oficjalne dokumenty pochodzą z 1096 r., historycy uważają, że pierwsze, pierwotny budynek powstał około IX wieku i był mniejszy niż obecnie.
.
.
.
We wnętrzu znajduje się ośmiokątna chrzcielnica z monolitycznego kamienia pochodząca z XII wieku, a także tabernakulum i organy z XVIII wieku.
.
.
.
.
.
.
.
.
Kościół stanowi jeden z najważniejszych duchowych przystanków na Drodze św. Julii, historycznej trasie, która przyciąga rzesze pielgrzymów. We wnętrzu znajduje się księga pamiątkowa, ale mało w niej wpisów.
.
.
Kościółek znajduje się wśród gajów oliwnych i rzędów cyprysów, stoi blisko brzegów rzeki Arno i u podnóża Gór Pizańskich (Monti Pisani), stanowiąc doskonały przykład starożytnego wiejskiego kościoła parafialnego.
.
.
.
Obok znajduje się cmentarz. Ciekawostka: przy drzwiach wejściowych widnieje informacja, że po tym jak zabrzmi dzwon kościelny ma się 10 minut na opuszczenie cmentarza. Później drzwi zamykają się automatycznie. Na szczęście jest czerwony guzik, po którego naciśnięciu drzwi ponownie otworzą się.
.
.
.
.
Stare kaplice są w opłakanym stanie, ale w niektórych z nich można obejrzeć pięknie pomalowany sufity, też niestety zniszczone.
.
.
.
.
Po lewej znajduje się nowy cmentarz , do którego można przejść bezpośrednio ze starej części.
.
.
Zajrzeliśmy też na tył kościoła. Poszliśmy ścieżką wzdłuż cmentarza, gdzie obecnie rosną jeszcze słoneczniki spalone przez słońce. Dzwonnica Pieve obrośnięta jest ogromnymi kaparami.
.
.
.
.
A z pola słoneczników rozchodzi się piękny widok na twierdzę w Capronie.
.
.
.
