Pomarańcze u Benedyktynek
W zeszłym roku o tej porze brałam udział w zbieraniu cytrusów u Benedyktynek (link do relacji tutaj). Było to fajne doświadczenie. Przyznam się, że miałam nadzieję na bis, czekałam na tegoroczną edycję. I właśnie w tych dniach Annunziata poinformowała mnie, że 31.01 i 01.02 klasztor ponownie zostanie otworzony na cytrusowe zbieranie. Dodatkowo będzie możliwość zwiedzania go z przewodnikiem.
.
.
W niedzielę rano wyruszyłam z Gaią na zbieranie cytryn i pomarańczy .
.
.
W klasztorze okazało się, że zbierania nie ma tylko sprzedaż. Cytryn już nie było, zostały pomarańcze:
1 kg za 2 euro
2 kg za 3,5 euro
3 kg za 5 euro
.
.
.
Wokoło było jeszcze trochę pomarańczy w skrzynkach i koszach, ale jak wychodziłyśmy z wizyty z przewodnikiem, to świeciły już pustki.
.
.
.
.
.
.
W dużej sali na stole stały kubki i pudełka z herbatami. W tym roku picie herbaty po uprzedniej opłacie.
.
.
Były również w sprzedaży książki, ale nie o klasztorze, tylko o Pistoi.
.
.
Miałyśmy szczęście, że były jeszcze wolne miejsca na zwiedzanie. Co pół godziny wchodziła grupa około 20 osób. Pobierana była opłata 5 euro.
.
.
Okazało się, że godzina wizyta przewiduje obejrzenie laboratorium, w którym dawniej siostry zakonne robiły przetwory. Przeszliśmy do niego mijając ogród. Był zagrodzony. Trochę szkoda, że nie można było do niego wejść.
.
.
.
Z nostalgią wspomniałam zeszłoroczne zbieranie.
W salach laboratorium nie można było wykonywać zdjęć i tu ponownie zrobiło mi się smutno.
.
.
Natomiast z wielką radością odkryłam wiszący obrazek z papieżem Janem Pawłem II. Okazało się, że siostry wysyłały mu rosolio, likier aromatyzowany różnymi składnikami botanicznymi, które miały dobroczynne działanie. Papież napisał później do Benedyktynek list z podziękowaniem.
Wizyta z przewodnikiem była bardzo interesująca. Później była dosłownie krótka chwila na wykonanie kilku zdjęć w ogrodzie, gdyż wchodziła kolejna grupa.
.
.
.
.
.
W sumie miałam 6 kilo pomarańczy. W domu wykonałam dżemy i nastawiłam nalewkę.
.
.
